Günümüzde Estonya’nın başkenti Tallinn’de bulunan ve bir zamanlar dünyanın en yüksek yapısı ünvanına sahip Oleviste kilisesinin kimin tarafından inşa edildiğini hiç merak ettiniz mi

Efsaneye göre Tallinn’in önde gelenleri şehri bir cazibe merkezi halina getirmek istiyordu ve bunun için de dünyanın en yüksek kilisesini inşa etmeye karar verirler. Ancak, bu muazzam yapıyı inşa edecek kişi kim olabilirdi ki? Şehrin sembolü olacak bu yapıyı emin ellere teslim etmeleri gerekiyordu. Uzun boyu ve güçlü yapısıyla dikkat çeken bir adam kendine güven dolu bakışlarıyla öne çıkar ve bu kiliseyi kendisinin yapmak istediğini belirtir. Fakat sorun şuydu ki karşılığında istediği bedel şehrin ödeyebileceğinden çok daha fazlaydı. Ancak, adam bir de öneriyle gelmiştir. İnşaatı tek bir koşulla karşılıksız olarak yapabilirdi. Eğer şehirde yaşayan insanlardan biri adamın ismini doğru bilirse yaptığı işin karşılığını almaktan vazgeçecektir.

Şehirdekilere yabancı bu adam yaptığı işte hızlı ve becerikliydi. Kimseyle gerekmedikçe konuşmuyor, sadece işine odaklanmış bir şekilde azimle çalışıyordu. Öte yandan kilise süratle inşa edilirken ödeme günü de yaklaşıyordu ve bu durum şehrin önde gelenlerinin endişelerini arttırıyordu. İşin içinden çıkamayan şehrin büyükleri çareyi bir casusu yabancının ismini öğrenmesi için görevlendirmekte bulur. Kiralanan casus derhal göreve koyulur ve yabancının yaşadığı evi bulur. İçeride genç ve güzel bir kadın bebeğine ninni mırıldanmaktadır: “Uyu, bebeğim, uyu… Olev çok yakında Ay’ı bile satın almaya yetecek kadar parayla dönecek eve.” Bunu duyan casus hızla evden uzaklaşır ve şehre doğru ilerlemeye başlar. Görev tamamlanmıştır!

Yabancı ise o esnada tüm bunlardan habersiz, kilisenin en yüksek noktasında önceki gün yaptığı haçı yerleştirmeye çalışıyordu ki aşağıdan gelen sesleri duyar: “Olev, Olev, haç düzgün değil, yamuk duruyor!” İsmini duyan adam bir anda dengesini kaybeder ve Dünya’nın en yüksek kilisesinden aşağı düşerek ölür. Ancak ismi ise bu devasa kiliseyle yaşamaya devam eder…

Resim: “Oleviste” by Nikolaj Potanin – Under Creative Commons license

0